کنجد یکی از قدیمی ‌ترین دانه‌ های روغنی جهانه و از گذشته تا امروز به ‌عنوان یک خوراکی مغذی، دارویی و انرژی ‌زا در فرهنگ ‌های مختلف دیده می ‌شود. ارزش غذایی این دانه کوچک به‌ قدری بالا است که در بسیاری از توصیه ‌های تغذیه ‌ای، از کنجد به‌ عنوان یک “ماده غذایی عملکردی” یاد می ‌شود؛ یعنی خوراکی ‌ای که فراتر از تغذیه ساده، تأثیرات درمانی و تقویتی بر بدن دارد. در سال ‌های اخیر، توجه پزشکان و متخصصان تغذیه به نقش کنجد در کنترل قند خون، کاهش چربی‌های مضر بدن و کمک به تنظیم سوخت ‌وساز بدن بیشتر شده است. این موضوع به ‌ویژه برای افرادی که به دیابت نوع ۲، چربی خون بالا یا مشکلات متابولیک مبتلا هستند، اهمیت ویژه ‌ای دارد.

افزایش بیماری‌ های مرتبط با سوخت ‌و ساز، سبک زندگی کم‌ تحرک و رژیم‌ های غذایی پرچرب باعث شده مزایای خوراکی ‌هایی مثل کنجد مورد توجه بیشتر قرار گیرد. کنجد با ترکیب شگفت ‌انگیزی از فیبر غذایی، چربی‌های مفید، لیگنان‌­ها، آنتی‌ اکسیدان‌ها و مواد معدنی نه ‌تنها می‌ تواند از افزایش ناگهانی قند جلوگیری کند بلکه به بهبود عملکرد کبد، کاهش التهاب و تنظیم چربی خون نیز کمک می‌کند.

به‌ خصوص در بازار تولید و مصرف، بسیاری از کارخانه‌ ها و مراکز تولیدی برای محصولات سالم و فراسالمندی از کنجد عمده استفاده می ‌کنند، زیرا این ماده غذایی در مقیاس گسترده هم کیفیت دارد و هم از نظر اقتصادی مقرون‌ به ‌صرفه است. همین ویژگی‌ها باعث شده کنجد تبدیل به یک انتخاب اصلی در تولید ارده، روغن کنجد، محصولات رژیمی و میان ‌وعده‌های مخصوص بیماران دیابتی و افرادی که چربی خون دارند، شود.

در ادامه، به ‌صورت روان و یکپارچه بررسی می‌ کنیم که چرا کنجد می‌تواند برای تنظیم قند و چربی خون مهم باشد و چگونه مصرف آن در حد متعادل می‌ تواند بخشی از یک سبک زندگی سالم باشد.